BEEN THERE, DONE THAT

6 10 2009

Gisteren zijn we vroeg vertrokken naar de Hindu-tempels van Prambaran (http://nl.wikipedia.org/wiki/Prambanan). Wat ons betreft een nog meer indrukwekkend bouwwerk dan de andere tempels die we al gezien hadden. Toch was het ook hier weer jammer dat onze gids zijn kennis niet echt fameus was: jaartallen werden door elkaar gehaald, verhalen waren onduidelijk, … Toch was het zicht alleen meer dan indrukwekkend genoeg, de uitgebreidde uitleg halen we online wel in. De rest van de dag was eerder een teleurstelling. Er stond een bezoek op het programma aan een ander paleis van de Sultan. Hoogtepunt hier waren de papagaaien die Kamiel gezeldig vond.

Vandaag zijn we naar de erotische tempels van Sukuh & Ceto geweest. Dit waren niet de meest indrukwekkenede of grootste die we in ons leven al hebben gezien, maar toch was deze tocht een verademing voor ons. Eindelijk trokken we uit de stad de rijstvelden, theeplantages en bergen in… Frisse lucht en groene natuur. Het hoogtepunt van de trip was voor ons een waterval die eigenlijk niet op het programma stond. We hadden het bord onderweg zien staan, maar onze gids wist ons te vertellen dat dit niet de moeite was. Een stukje dialoog…

Pieter:  “We hebben een bord naar watervallen zien staan, kunnen we hier even naartoe?”
Gids:  “De moeite niet, staan allang niet meer op programma.”
Pieter: “Waarom niet?”
Gids: “We hebben grotere watervallen, 30 meter, maar deze zijn te ver weg.”
Pieter: “wow, 30 meter, hoe groot zijn deze dan?’
Gids: “eeeuuhmm, minder dan 30 meter, niet de moeite”

Uiteindelijk wint de toerist en zijn ze toch langs de watervallen geweest en we waren absoluut de moeite. Een goeie 15 meter hoog in een iddylische kader dat watervallen nodig hebben. Lekker fris & groen met een ongelooflijk rustgevend geluid. We loved it!

Op de terugweg kregen we minder nieuws. Door slechte weersomstandigheden, kan het dat onze trip naar de vulkaan van Bromo niet doorgaat. Dit zou zeer jammer zijn, maar anderzijds kunnen we dan mss een dag vroeger naar Bali en daar hebben we best zin in.

Als we even mogen terugkijken naar onze trip in Java doen we dit met gemenge gevoelens. we hebben met de tempels van Borobudur en Prambaran ongelooflijk dingen gezien. We hebben in Jakarta (alila Jakarta) en Yogjakarta (Phoenix Hotel) schitterende hotels gehad: sfeervol, super vriendelijk, net, alles top in orde. Maar we hebben ook enkele dingen gezien waar we niet echt van onder de indruk waren. Het Paleis van de sultan was twee keer een tegenvaller en ook het hotel hier in Solo is niet echt wat het moet zijn. Eigenlijk zijn we mss 1 of 2 dagen te lang in Java geweest en hadden we meer moeten focussen op de highlights. We hebben beide een beetje een “been there, done that” gevoel en hebben ongelooflijk veel zin om onze reis verder te zetten in Bali.

Mss ook nog iedereen even bedanken die ons een goeie reis heeft gewenst en af en toe op de hoogte houdt van het nieuws op het thuisfront.

Voor aldegene die Mieltje missen….
Hij heeft het de eerste dagen wat moeilijk gehad met het ritme hier, maar is ondertussen al volledig zijn vertrouwde zelf. Zwaaien naar iedereen, de show stelen op restaurant, dansen waar er ook maar muziek is, … Maar om eerlijk te zijn. Hij durft jullie ook te missen zo ‘s avonds voor hij naar bedje moet. Dan vraagt hij zijn mama om even iedereen te tekenen van wie hij de naam weet (en dat zijn er meer als jullie denken…)

Tot later…

(foto’s volgen morgen ofzo)





KAMIEL STEELT DE SHOW

4 10 2009

Voila, hier zijn we weer. Het is ondertussen drie uur in de namiddag en we zijn net terug van onze eerste uitstap naar Borobudur (http://nl.wikipedia.org/wiki/Borobudur), het paleis van de Sultan (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kraton_(paleis) en het waterpeleis geweest.

Na een redelijke goeie nachtrust (helemaal doorslapen doet Miel nog niet) vertrokken we hier om 7.30 naar de tempels van Borobudur. Qua naam doet dit misschien niets vallen, maar je hebt deze tempels ongetwijfeld al op foto gezien. Hoge verwachtingen dus… Deze werden grotendeels ingelost, maar toch ook weer niet helemaal. De ontgoocheling had vooral te maken met onze Nederlandstalige gids, die zowel moeilijk te verstaan was en ook zeer niet de grootste geschiedkundige bleek te zijn. Maar eerlijk is eerlijk, daar kon deze prachtige tempel niet aan doen, die was meer dan de moeite. Ook grappig was onze eerste echte kennismaking met de lokale bevolking. Kamiel was ook hier geweldig populair en moest met iedereen op de foto. Op sommige momenten leek hij meer een wereldwonder dan de tempel op de achtergrond. Maar zoals we hem kennen genoot hij van alle aandacht, zwaaide hij vrolijk naar iedereen rondom hem. Een wereldvedet in wording, kan niet anders.

Vervolgens trokken we naar het paleis van de Sultan. We wisten niet goed wat te verwachten en dit bleek eerder een teleurstelling. We hadden ons bij het woord paleis net iets meer voorgesteld. Ook de rondleiding die vooral focusde op foto`s van een sultan als scout of op het gekregen servies kon ons moeilijk bekoren. Maar ook hier moest Kamiel meermaals op de foto en dat zorgde voor het nodige amusement.

Daarna trokken we nog naar de baden die vroeger gebruikt werden door de vrouwen van de sultan, het waterpaleis. dit bouwwerk was dan weer wel de moeite. Jammer van de, toch wel meer dan een beetje vervallen staat, maar je kon de badende vrouwen nog beeldend voorstellen.

En nu zijn we weer in ons hotel, dat echt reuze goed bevalt. Het eten is lekker en helemaal niet duur, de mensen zijn supervriendelijk en het ziet er ook gewoom fantatisch uit…

Meer foto vind je hier, de uitleg volgt later…








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.